Biomelkveehouder Tiecken investeert Europese steun het liefst in duurzame stal

Tiecken groeide niet op op een boerderij. Zijn ouders hadden geen agrarisch bedrijf, maar de landbouw trok hem al op jonge leeftijd. Via familie en vrienden kwam hij in aanraking met het boerenleven. Na zijn landbouwopleiding ontmoette hij Herman en Jaan Lucassen uit Doesburg. Omdat er geen opvolging was, gingen zij samen met Tiecken een maatschap aan. De familie Lucassen pachtte grond van Stichting Twickel. Toen de locatie in Aerdt beschikbaar kwam, zag de stichting daar kansen voor een jonge ondernemer. In 2019 verhuisde Tiecken naar Aerdt om daar verder te bouwen aan zijn bedrijf. Een belangrijke voorwaarde was wel dat het bedrijf biologisch zou worden. Tiecken zette direct de omschakeling in en leverde eind 2020 de eerste biologische melk aan Eko-Holland.

Biodiversiteit als basis

Natuur en biodiversiteit spelen een grote rol op het bedrijf. Tussen de percelen liggen hagen en een aanzienlijk deel van de grond wordt ingezet voor groen-blauwe diensten. Via een kavelruil, waar ook Stichting Twickel bij betrokken was, kreeg Tiecken extra grond terug. Het grasland op het bedrijf is oud en al tientallen jaren niet geploegd. Daarnaast bestaat een deel van de percelen uit kruidenrijk grasland en is circa 30 hectare ingericht als natuurgrond. Dat brengt beperkingen met zich mee op het gebied van bemesting, beweiding en maaidata. Binnen de biologische bedrijfsvoering werkte Tiecken al zonder kunstmest en chemische gewasbeschermingsmiddelen. Veel voorwaarden uit de extensiveringsregeling sloten daardoor goed aan op de bestaande werkwijze. “Je kunt binnen de regeling kiezen voor 150 kilo stikstof uit dierlijke mest per hectare of zelfs 100 kilo. Maar bij die laatste optie zou ik flink moeten inleveren op het aantal dieren. Dan verdwijnt de verdiencapaciteit onder het bedrijf.”

Minder mest, minder opbrengst

De keuze voor de 150-kilo-regeling betekende wel dat de aanvoer van mest volledig stopte. Dat heeft invloed op de opbrengst van het land. “Je merkt dat er minder gewasgroei is. Daardoor staat ook de voervoorraad meer onder druk. Op basis van wat we inkuilen, schat ik dat we ongeveer 7 tot 8 ton droge stof per hectare halen. Dat is niet veel.” Om de kwaliteit en productie van het grasland te verbeteren, zet Tiecken in op kruidenrijk grasland. De opbrengsten van de natuurgrond gaan vooral naar het jongvee en vleesvee, zodat de melkkoeien optimaal kunnen produceren op vers gras en kwalitatief goede kuilen. Tegelijkertijd levert het stoppen met mestaanvoer ook een kostenbesparing op. “In de biologische sector betaalden we altijd ongeveer drie euro per kuub voor mest. Dat is nog exclusief een deel van de transportkosten.”

Begeleiding vanuit DLV Advies

Tiecken hoorde via een nieuwsbrief van RVO over de extensiveringsregeling en sloot zich vervolgens aan bij de gebiedscoöperatie Zuidelijke IJsselvallei, waarin vijftien veehouders samenwerken. “Twan Lubbersen van DLV Advies verzorgt de aanvraag en begeleiding. Zo’n regeling is behoorlijk complex. Dan is het prettig als iemand meekijkt die precies weet hoe het werkt.” De subsidie wordt betaald vanuit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling. Binnen de 150-kilo-regeling ontvangen deelnemers €1.680 per hectare per jaar. Voor Tiecken loopt de beheervergoeding van 2025 tot en met 2028. “In het eerste jaar ontvang je twintig procent van het totaalbedrag, mits je aan alle voorwaarden voldoet. Dat klinkt aantrekkelijk, maar uiteindelijk telt het wel mee als winst. Een flink deel gaat dus direct weer naar de fiscus.” Voor veehouders is er nog ruimte om deel te nemen aan de regeling voor de resterende jaren 2027 en 2028. De openstelling start op 22 april 2026.

Verduurzamen vraagt ruimte

Met de Europese steun wil Tiecken graag verder investeren in duurzaamheid en dierwelzijn. Zijn wens is om een zandstal te realiseren, waarin koeien meer comfort en bewegingsvrijheid krijgen. “In de praktijk zie ik dat koeien in de wei vaak beter liggen dan in traditionele ligboxen. Met een zandstal kunnen we dieren meer ruimte geven en tegelijkertijd inspelen op de nieuwe wet Dierwaardige Veehouderij. Daarbij breiden we niet uit in aantallen koeien.” Toch loopt hij daarbij aan tegen regelgeving vanuit de provincie Gelderland. Bij verbouwingen en intern salderen wordt momenteel 35 procent van de natuurvergunning afgeroomd. “Daardoor zou ik alsnog minder dieren moeten houden, terwijl ik nu al precies binnen mijn vergunning zit. Dat voelt tegenstrijdig. Aan de ene kant stimuleren we biologisch en natuurinclusief boeren, maar aan de andere kant lopen ontwikkelingen vast door lokale regelgeving.” Tiecken hoopt daarom dat overheden ruimte gaan bieden voor uitzonderingen of maatwerk. “Als bedrijven aantoonbaar verduurzamen en investeren in dierwelzijn, zou daar ook ontwikkelruimte tegenover moeten staan.”

Dit artikel is in aangepaste vorm overgenomen van Boerderij.nl.

Foto: Henk Riswick

Mede mogelijk gemaakt door

De extensiveringsregeling wordt gefinancieerd door ELFPO Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling: Europa investeert in zijn platteland.